Photos 2

Where and How We Live

Our address:

A. Smit,

Foreign Affairs Office

Guangdong Country Garden School

Beijao, Shunde, Foshan

Guangdong Province

CHINA

528312

Our (personal) telephone number:

86-757-26677678

(Please note that we are 12 hours ahead of Ontario)

(Het is bij ons zes uren vroeger dan in Nederland)

Shunde Country Garden is a separate residential area that is gated and guarded.

There are many such communities for middle and upper class citizens who value security and cleanliness. Security is provided by an army of uniformed (young) men. Most of them stand around little booths. Cleanliness is provided by an army of straw-hatted (older) women, armed with brooms. I think these armies live outside the community and get a very small wage (by Western standards).

Inside the community we find apartment buildings and homes with small but elaborately landscaped gardens. The subtropical vegetation is breathtaking. Palm trees are very common, and flowering shrubs come in a large variety.

In the morning we like to stroll along these gardens to the river where older people like to do their exercises.

The community has two club buildings. They have a store, restaurant, and entertainment opportunities such as tennis and swimming. The entrances are very showy and elaborate, and the whole atmosphere reminds us of the British clubs of the colonial era. Perhaps they were introduced here via Hong Kong.

We like to shop at the market store. They have a good variety of groceries, fresh vegetables and fruits, and live fish, turtles, eel, or poultry, which can be processed on the spot.

Most products are fairly easily recognized, although most packages have labels in Chinese only. Non-western products are fairly cheap; alcoholic beverages are inexpensive. For less than half a dollar I can get a double-sized bottle of locally brewed lager beer.

Our apartment is adequate and nice. A modern air conditioning unit is in the bedroom. We turn it on later in the afternoon (at 26 ⁰C.), when we use a purchased fan to blow it into the living room. At night we close the bedroom door and allow the rest of our apartment to warm up. It gets dark around 7 p.m. and the sun rises at about 6 p.m. As we are still adjusting, we generally go to bed and rise about an hour after sunset and sunrise. I love the shower; it is more convenient than our own.

We live on the third floor. Our little balcony looks upon a fairly narrow street, lined with beautiful trees, which are 3-4 stories tall.

Just around the corner of our apartment is a corner store where we get our most common groceries and consumables, such as rice, vegetables, peanuts, beer, tea, noodles, toilet paper, and an occasional ice cream cone.

------------------

Shunde Country Garden is een afgezonderde wijk met muren en bewaking. Er zijn veel van dit soort gemeenschappen hier voor de middenklasse en rijke mensen die prijs stellen op veiligheid en schoonheid; het arme en vuile wordt buitengesloten. Voor de veiligheid wordt gezorgd door een heel leger van bewakers: jonge mannen in uniform, die veelal bij een soort telefoonhuisje staan om streng naar het verkeer te kijken. Schoonheid wordt verzekerd door een heel leger van wat oudere vrouwtjes die strooien hoeden dragen en handgemaakte bezems gebruiken. Deze legers wonen waarschijnlijk buiten de poort maar verdienen hun (schamele) brood in onze wijk.

In onze gemeenschap vind je flatgebouwen en luxe huizen met kleine, maar rijk versierde tuinen. De plantengroei is heel bijzonder: je vind overal palmbomen en heel veel soorten bloeiende struiken; kamerplanten staan hier in de tuin.

‘s Morgens wandelen we graag langs de tuinen naar de (waarschijnlijk erg vervuilde) rivier, waar de gepensioeneerden graag hum ochtengymnastiek doen.

Onze gemeenschap heeft twee clubgebouwen. Elk heeft een winkel, restaurant, en gelegenheden tot ontspanning, zoals tennisbaan en zwembad. De entrée tot deze clubs is heel uitgebreid, alsof het een paleis is. Het doet ons denken aan de chique Britse clubgebouwen die bestonden in de koloniale tijd. Miisschien dat het idee hier vanuit Hong Kong geintroduceerd is.

Wij winkelen graag in de supermarkt. Ze hebben een goede soortering levensmiddelen, vers groente en fruit, en supervers vis en vlees: de vissen zwemmen nog rond, en de schildpadden en alen zijn nog aardig levendig. Je kunt je eigen kip uitzoeken en ter plekke laten slachten.

De meeste produkten herkeenen we snel, ook al is er weinig engels op de verpakking. Niet-westerse artiekelen zijn tamelijk goedkoop. Een fles wijn heb je voor vier Euros en voor een Euro krijg je een blikje Guiness of twee dubbelgrote lokale pils.

Ons flatje bevalt best. We hebben een moderne airco unit in de slaapkamer. ‘sMorgens hebben we de balkondeur open, maar tegen het eind van de middag doen we die dicht en de airco aan, zodat we de kamertemperatuur rond 26-28 graden kunnen houden. ‘sNachts doen we de slaapkamerdeur dicht, om de koele lucht binnen te houden.

We gaan meestal nog vroeg naar bed, vanwege de warmte en wellicht de jetlag. De douche is heel goed, beter (en lekkerder) dan de onze.

We wonen op de derde verdieping. De straat tussen de flats is vrij nauw, maar grote bomen (3-4 verdiepingen hoog) verfraaien het uitzicht.

Net om de hoek van ons flatgebouw is een soort garagewinkel waar we de meeste dagelijkse dingen kunnen krijgen (behalve melk en brood!), zoals rijst, verse groente, thee, bier, wc papier, en soms een ijsje.

Journey Through the Night / Reis door de Nacht

Journey Through the Night

departure: 11:40 Wednesday night, Toronto International Airport

When our Cathay Pacific plane took off with 90% or more Oriental passengers, I found it hard to believe we were still in Canada.

The first leg of the journey was to Anchorage, Alaska, USA. It was a nice 6 hour plus flight.

After an excellent dinner (I should have asked for wine, but I got one offered after the meal anyway), the lights were dimmed, and the plane got quiet, including all the little ones on board. The staff was extremely helpful to families with babies and toddlers.

Anchorage was a flop. There was a shimmer of light near the horizon, and we saw a stuffed junior polar bear in the airport. For the rest it was at least an hour of line-ups; finally to be humiliated by USA officials who fingerprinted some and threatened others. As Canadians we received fairly little attention.

departure: 3:30 Thursday morning, Anchorage, Alaska

The next leg was long. So far we had 2 hours at Pearson, 6.5 hours flight, and 1.5 hours at Anchorage. Now we had a 10.5 hour flight to Hong Kong. We were served a simple breakfast, and shortly thereafter the lights went out again.

The entertainment package was good. Quality headsets were given free of charge; there were numerous TV/Video channels and radio channels as well as video games available. We actually managed to get quite a bit of sleep, so we felt fairly fit when we arrived early on the Friday morning (7 p.m. Thursday evening in Hamilton).

Hong Kong has a beautiful airport, and because it offers free wireless internet to passengers, we mailed our kids a short message.

departure: 10:30 Friday morning, Hong Kong airport

After a fairly long line-up (at a counter combining four different airline companies), we are checked in for our last leg: half an hour or so inland to the 10 million people city of Guangzhou.

The weather patterns were amazing. From one moment to the next visibility could be reduced tremendously because of low-flying clouds. Above these we saw three other layers of clouds. Yet, every now and then we could peek through to an amazing new old world: We had arrived at the Middle Kingdom!

The Chinese officials were very professional without a hint of harassment.

As soon as we went through the doors, Marioka noticed Heather with a sign: “Aize and Maria”.

During the hour-long drive over toll roads to the campus, we were both amazed, not knowing what to focus on. I wanted to read every sign to find some characters that I would recognize.

We were quite happy with our new little home. Soon the suitcases were unpacked and closets filled. We deep-snoozed for about two hours, after which I forced Marioka to get up. We looked at our pictures on the laptop and managed to keep our eyes open for anuzzer hour orzzzzzzz...

Reis door de Nacht

vertrek: 11:40 woensdagavond in Toronto

We vlogen met Cathay Pacific Airlines. Meer dan 90% van de passagiers op onze vlucht was Aziatisch, dus ik kon me haast niet voorstellen bij ons vertrek dat we nog steeds in Canada waren.

We kregen een hoofdtelefoon, deken, tandenborstel met tandpasta, sokken (!), en daarna een uitstekende maaltijd met wijn achteraf. Daarna werd de kabine verduisterd en werd het stil. We wisten dat er veel kleine kinderen aan boord waren, maar daar werd uitstekend voor gezorgd.

De eerste etappe was naar Anchorage, Alaska. Nou daar was niet veel te zien. Het was al te laat in het jaar voor de middernachtzon, maar ze hadden voor het idee toch maar een opgezette jonge ijsbeer in de wachtkamer gezet. We hebben trouwens niet lang in de wachtkamer gezeten.

We zouden een uur in Anchorage blijven, en we hebben vrijwel een uur met z’n allen in de rij gestaan. Omdat we op Amerikaans grondgebied waren, moesten we allemaal doordringend gecontroleerd worden. Wij vonden het allemaal maar een beetje uitsloverig, en ik dacht dat het jammer was dat de Russen er niet meer zaten.

vertrek: half vier, donderdagmorgen vanuit Anchorage, Alaska

De volgende etappe was het langst. We hadden dus al 2 uren in Toronto doorgebracht (plus een uur rijden vooraf), 6.5 uren vlucht, en 1.5 uur in Alaska. Nu moesten we nog even 10.5 uren vliegen naar Hong Kong. Na een eenvoudig ontbijt gingen de lichten weer uit en werd het stil. Je hoefde uiteraard niet te slapen. Iedereen had zijn persoonlijke TV en ruime keuze in stations of videospelen of muziekprogramma’s, inclusief twee klassieke kanalen.

Eigenlijk lukte het vrij goed om te slapen; we voelden ons dus tamelijk fit toen we tegen 7 uur op vrijdagmorgen (thuis was het 12 uren vroeger!) op het mooie vliegveld van Hong Kong zaten. Ze boden zelfs gratis wireless internet aan voor de passagiers, dus we konden de kinderen nog even mailen.

vertrek: half elf ‘smorgens van Hong Kong.

Na een vrij lange tijd in de rij te staan, waren we ingeboekt voor de laatste etappe: een half uurtje naar de tien-miljoenen-stad Guangzhou.

We moesten toen nog een paar uren wachten. De weerspatronen waren buitengewoon; soms kon je enorme wolkenkrabbers, bergen en de oceaan zien; tien minuten later regende het en zag je niks meer.

Toen we weer stegen, gingen we weer door vier wolkenlagen. Zo nu en dan konden we toch nog door een gat naar beneden kijken; daar lag China- het Midden Koninkrijk!

De Chinese beambten waren efficient en maakten geen problemen.

Bij de uitgang zag Marjoke Heather al staan met een bord met “Aize and Maria”.

Onderweg naar onze wijk zaten we onze ogen uit te kijken. Vaak betrapte ik me erop om alle Chinese borden en tekens te scannen om maar te zien of ik al wat karakters herkende van mijn voorstudie.

We waren best tevreden met ons flatje, en al gauw waren de koffers uitgepakt. Het middagdutje was langer dan normaal. Na twee uren maakte ik Marjoke wakker. We bekeken onze foto’s en we aten en dronken wat. Het lukte waarempel om onze ogen open te houden voor een uurdje of zzzzzzz....

Photos

Family photo taken while camping a few days before leaving for China. Heather had just recently been in New York, and had taken the opportunity to get T-shirts for the whole family.



My parents didn't actually give me any descriptions to go with the pictures, so you'll have to interpret them for yourselves.

- Art

Some difficulties accessing the blog from China

Hello everyone!

My parents are not able to access any blogspot webpages while in China, so they are unable to update this blog. I have received several emails from them, and many pictures, which I will use to update the blog for my parents.

- Art

Welcome to our blog!

Hello! You found us!
Sorry we are not in China yet!
We are leaving Wednesday night, departing just prior to midnight from Pearson with Cathay Pacific. We are scheduled to arrive in Guangzhou at about 11 a.m. Friday morning, that is about 24 hours after we left Tronna!

Hallo! Gevonden!
Er is nog niet zoveel te beleven hier, want we vertrekken pas over 50 uren.
De tocht van vliegveld (Toronto) naar vliegveld (Guangzhou) kost ongeveer 24 uren.
Later deze week hopen we verdere informatie te hebben!